We kennen natuurlijk allang spaghetti, macaroni of lasagne, maar vandaag stond er een wat onbekendere pastasoort op het menu, namelijk rigatoni. Hoewel de overige ingrediënten vergelijkbaar zijn met een traditionele pastasoort was het gevoel er toch dat dit gerecht totaal iets nieuws was. Heel leuk! En dat te weten dat Rigatoni gewoon in de supermarkt verkrijgbaar is. Bij ons verschijnt dit gerecht binnenkort weer op tafel!
Ingrediënten voor 4 personen
- 300 gram (bio) runder gehakt
- 1 takje verse bladpeterselie, gehakt
- ½ teentje knoflook
- 1 ei, losgeklopt
- Bloem
- 3 eetlepels olijfolie
- 1 ui, gesnipperd
- 1 stengel bleekselderij, fijngehakt
- 1 wortel, fijngehakt
- 1 klein takje verse rozemarijn, fijngehakt
- Flinke scheut witte wijn
- 400 ml passata
- 350 gram rigatoni
- 25 gram parmezaan, geraspt
- Zout en peper
Zo maak je die heerlijke pasta
- Meng het gehakt in een kom met de peterselie en knoflook en voeg dan het ei met zout en peper naar smaak toe.
- Maak er kleine balletjes van, bestuif ze met bloem en houd ze apart.
- Verhit de olie in een pan met dikke bodem en voeg de ui, wortel, bleekselderij en rozemarijn toe en bak ze 5 minuten op laag vuur; roer af en toe.
- Doe er dan de gehaktballetjes bij en zet het vuur wat hoger. Bak de balletjes rondom lichtbruin en blus het dan af met de wijn.
- Voeg de passata toe, met wat zout erbij.
- Zet het vuur laag, leg het deksel op de pan en laat alles zo’n 40 minuten pruttelen. Vergeet niet af en toe te roeren.
- Kook in zo’n 12-14 minuten de rigatoni een gote pan met water met wat zout beetgaar.
- Giet het af, spoel ze koud en voeg de rigatoni toe aan de gehaktbalsaus.
- Bestrooi het gerecht met kaas.
En terwijl de maaltijd nog warm is…
Dit recept is afkomstig uit de Italiaanse kookbijbel De Zilveren Lepel. In een tijd waarin recepten met één klik wisselen en trends elkaar razendsnel opvolgen, is voor mij De Zilveren Lepel een rotsvaste metgezel.
Het boek geeft me rust, richting en het gevoel van thuis.
Het herinnert me eraan dat de lekkerste gerechten niet ontstaan uit haast, maar uit ritme: snijden, roeren, proeven, aanpassen. Het is een uitnodiging om je keuken te vertragen, je ingrediënten te eren en het eten weer te zien als een vorm van zorg voor jezelf en voor de mensen met
