Ik ben een gelukkige bezitter van een Sligro pas. Ondanks dat wij praktisch naast de Sligro wonen, was het Bregje die me bewust maakte van deze bevoorrechte positie. Bregje is van ons twee de speurneus, zij speurt alle blogs af om zo informatie te vergaren. Zo tipte ze me over de goede kwaliteit olijfolie die ze bij de Sligro verkopen. En ik moet toegeven, de olijfolie is inderdaad zo goed dat ik deze sindsdien gebruik. Net zoals Bregje, en mijn moeder…
Zelf haal ik mijn informatie uit de praktijk, en door mijn koksachtergrond, wist ik dat gedroogde paddenstoelen echt een prima vervanger zijn, voor als de verse variant niet beschikbaar is.
Bregje zoefde dus met de Sligro kar naar de afdeling oliën en azijnen terwijl ik even een stop maakte bij de droogafdeling. Het is toch heerlijk om ook op zo’n manier van elkaar te leren?
Ps. Funghi betekent paddenstoel in het Italiaans!
Beviel de pasta farfalle? Probeer dan ook eens Farfalle met pancetta!
Ingrediënten voor 4 personen
- 3 eetlepels olijfolie
- 1 ui, gesnipperd
- Grote hand gedroogde eekhoorntjesbrood & boleten
- 250 gram tomaten uit blik
- 1 eetlepel fijngehakte peterselie
- 350 gram farfalle
- 25 gram parmezaan
Bereidingswijze
- Wel de gedroogde paddenstoelen voor 20 minuten in lauw water.
- Verhit de olie in de pan, doe er de fijngehakte paddenstoelen bij en bak ze 10 minuten op laag vuur; af en toe even roeren.
- Voeg de tomaten met hun vocht en zout en peper naar smaak toe.
- Laat alles 45 minuten pruttelen, haal de pan van het vuur en voeg de peterselie toe.
- Kook intussen de farfalle in een grote pan met water en zout beetgaar, laat ze uitlekken en schep ze in een warme schaal.
- Schep de paddenstoelensaus overheen, bestrooi met de kaas en serveer direct.
En terwijl de maaltijd nog warm is…
Dit recept is afkomstig uit de Italiaanse kookbijbel De Zilveren Lepel. In een tijd waarin recepten met één klik wisselen en trends elkaar razendsnel opvolgen, is voor mij De Zilveren Lepel een rotsvaste metgezel.
Het boek geeft me rust, richting en het gevoel van thuis.
Het herinnert me eraan dat de lekkerste gerechten niet ontstaan uit haast, maar uit ritme: snijden, roeren, proeven, aanpassen. Het is een uitnodiging om je keuken te vertragen, je ingrediënten te eren en het eten weer te zien als een vorm van zorg voor jezelf en voor de mensen met wie je het deelt.
mmm lekker! dit recept durf ik wel aan om zelf te maken. En leuk dat ‘Mijn kookschrift’ daar staat. Ik dacht even dat het die van mij was, waar ik overigens erg blij mee ben.
Erg leuke website, ik blijf genieten van mr. Igel en de lekkere recepten.
Hartelijke groet,
A